Vliegend Rood, mannen 1, gaan rollend door het leven op deze moment. Ze spacen de enemy kapot op elke vloer. Deze eindbazen heersen boem lauw. Kortom, vet goeie shit voorlopig aan kop van de Mannen HS Tweede Divisie E en gisteren was Celeritas Donar aan de beurt om gesmackt te worden.

Met dat smacken viel het trouwens nog wel een beetje mee op 13 december. Die jongens uit Groningen legden veel energie in hun spel. Zij zagen in de eerste twee kwarten kans om mooi mee te doen onder de borden. De Groningers bleven zodoende op het scorebord met de Roners in evenwicht. Een beter team dan de stand doet vermoeden.

Zo hielden wij van de sportpers wat tijd over om eens even rond te loeren op de tribune en wat gesprekjes aan te knopen over eierwekkers, het wisselbeleid van de coach, de economische crisis, het tv-programma De Rijdende Rechter en het ronddelen van muntdrop. Alles fakka en chil, JWZ.

Dit alles konden wij sportkenners ons op de tribune veroorloven omdat wij haarscherp aanvoelden dat ook vandaag de buit van twee wedstrijdpunten door Mannen 1 in da pocket zou komen te zitten. Zeker bewijs hiervoor leverden een paar geestdriftige aanhangers van de lui in het geel/blauw. Luidruchtig en hartstochtelijk steunden zij hun favorieten gedurende de eerste helft van de wedstrijd. Zij riepen Wolla! bij geslaagde drietjes van hun team, en Roflol! bij sneue airballs van de roden. In het derde kwart zwegen zij steeds vaker. Om tot diepe stilte te vervallen bij het aanschouwen van daverende spikes, zinderende drives en ragfijne drietjes die Vliegend Rood op het hout toverde. Toen was het onze beurt om Wolla! en Fakka! te roepen voor onze bradas daar beneden.

Zo werd het 63 tegen 49 in De Hullen. Zegt de verslaggever even later tegen zo’n coole basketball dude: ‘Alles chill. homie?’ Komt hij keihard terug met: “Prima, meneer, kan ik u helpen?’ Genakt dus.