Het einde was dik in orde. Het begin ook. Tussenin was er een wedstrijd.

Heren 1 speelde gisteravond in Vinkhuizen tegen Scylla in de zekerheid dat er gewonnen moest worden. Alle nog te spelen wedstrijden moeten trouwens gewonnen worden om de hoop op een kampioenschap nog enigszins levend te houden. (En dan moet vijfpak er ook nog een verliezen.)

Niets moest aan het toeval worden overgelaten. Allard had de was gedaan en Kaj was naar de barbier geweest. Publiek was in groot getal aan gereisd, onder hen vele oude bekenden. Peter, Mike, Ruben, Gerrit, Jan-Jaap, Edouard, Bertus, Roos, Johannes, Dennis, Taco, Vroom, Dreesmann, Bram, Sam, Jelmer, Elmer, Pino, Ernie, Floor, Max en Timo. Teveel om op te noemen. De jongens zaten inmiddels in de kleedruimte om de veters te strikken en nog wat sanitair te relaxen. Een heerschap vond het daarbij beslist nodig de wc-eend danig te voeren door een dino van formaat te kleien. Toen de fax uit Darmstadt eenmaal verstuurd was, zat er voor de rest van het team nog maar een ding op: de vlucht naar de zaal.

Toen de wedstrijd eenmaal gewonnen was, was de koek ook nog niet op. Casper zat nog vol adrenaline vanwege een beperkt aantal speelminuten. In zijn burgerkloffie wilde hij het nababbelende publiek wel even trakteren op een magisch driepuntertje van ongeveer 30 meter. Wij zagen ademloos toe hoe de bal door de lucht zoefde richting de ring. Of de bal ook door de ring geraakt is, weten wij van de sportpers helaas niet: Casper moest zijn geestdrift bekopen met een ruggelingse vloerval waar Epke Zonderland nog van zou smullen.

Tussen deze bedrijven door was er dus de wedstrijd tegen Scylla. Een stevig en fanatiek partijtje dat nog spannend werd ook. Flying Red had in de eerste twee kwarten de geest en de vaart erin. Sander speersnel en driftig in zijn steals. Kaj scoorde enkele malen fraai, met machtige drives, Allard was puik op dreef, evenals Ruben, Erik was weer terug en Jelle en Twan maakten goede indruk. Helaas gooide Jeroen geen drietje zodat het publiek niet kon genieten van zijn neusgebaar. Resultaat van al dit fraais: 15 punten voorsprong en het aanwezige vijfpak (uit Haren en Oerterp) kon teleurgesteld aan het bier. Over het derde kwart kunnen wij van de sportpers kort zijn: soort van bagger. Scylla mocht terugkomen tot op twee punten. Zo moesten de Rodenaren dus nog even het gaspedaal intrappen. Dat lukte en de 57-75 (ofzo) kon worden genoteerd. En toen was het al half elf. Maar het ijzelde gelukkig niet zodat wij ongedeerd de achterdeur en een koud biertje bereiken konden.