Kijk hoe Dirk Kuijt de holbewoners in de Kuip ophitst tot bloeddorst. Kijk hoe gemakkelijk de scheidsrechters zich laten verleiden tot tóch maar wéér een strafschop cadeau te doen aan Kuijt & Co. Luister hoe van Bronckhorst na afloop vertelt dat zijn spelers de grenzen opzoeken en dat de scheidsrechters die bewaken moeten.

Slump & Co hebben het ook door. Zuigen, sarren en mekkeren, tegen scheidsrechters, tegen tegenstanders, tegen publiek. De leden van deze Gideonsbende uit Ureterp en wijde omgeving hebben heel goed in de smiezen hoe je een sportwedstrijd wint. Alles mag en moet uit de kast.

Dat houdt dus in dat je op een zachte decemberavond in de Hullen een volwassen Fries van 1.95 cm en 89 kg meerdere malen tegen het parket ziet slaan als een zojuist neergeschoten zwaan als hij onder zich zijn eigen basket in het nauw gedreven voelt. Om een tel later grijnzend weer op te staan als Lazarus in zijn beste dagen. Dat houdt dus het incasseren van technische fouten in wegens mekkeren. Dat houdt dus in dat je de moeite hebt genomen om een heuse herriebox op wieltjes meezeult naar Roden, compleet met zwaailichtjes. Niet omdat Slump & Co nu zulke geweldige muziekliefhebbers zijn, nee, hiermee laten zij zien wie eigenlijk de baas is in de sporthal. Zij zetten geurvlaggetjes uit als een meute wolven op de Lüneburgerheide. Dat houdt dus ook in dat je eens een zogenaamd ‘vriendelijk’ gesprekje aanknoopt met een scheidsrechter, een tegenstander, een coach. Een beetje treiteren, dat hoort erbij. Alles voor de winst.

Die winst kwam er. Verdiend was hij ook. Vijfpak had, naast een hoop rotzooi, ook een stevige voorraad ervaring en geslepenheid meegenomen naar Roden. De schutterij was op orde. De vechtlust een applaus waard.

Spannend werd het nooit écht. De twee teams bleven vier kwarten lang aardig bij elkaar in de buurt. Flying Red kwam echter nooit op voorsprong. De achterstand werd nooit hoger dan elf punten. Op zo’n twee, drie minuten van het einde leek de wedstrijd nog te kunnen kantelen in het voordeel van de Roners: 61 - 63 werd het toen ineens. En dan gaat de slimheid helemaal een rol spelen. En de wegtikkende tijd. Bewuste overtredingen maken, snel balbezit zien te krijgen, standaardsituaties creëren. Vooral geen haast maken. En ook net die ene dodelijke fout maken die je in het mes van Slump & Co doet vallen. Die gaat je fataal worden.

U begrijpt het al: die fout werd gemaakt. Vijfpak won: 63-67. Flying Red was goed, Vijfpak beter en goochemer. Zo eenvoudig lag het. En u vraagt zich misschien af of dat nu zo allemaal maar mag in een sportwedstrijd? Of men naar believen zo’n beetje alle spelregels uit het NBB-boekje overtreden mag zolang de scheidsrechters dat toestaan? Alles geven voor de winst?

Het antwoord is simpel. Als je een Feyenoordsupporter bent, of aanhanger van de Gideonsbende uit Ureterp en wijde omgeving, is het antwoord: Ja. Als winnen je eerste doel is: Ja. Uw sportverslaggever kreeg een waas voor de ogen, bloeddorst in het hart zaterdagavond. En als hij dertig jaar jonger geweest was, dertig centimeter langer, en dertig kilo lichter, was hij mee gaan ballen. Dan zou er gebeukt zijn, gehoekt, het parket was uit de vloer gelopen en had de dokter diverse wenkbrauwen moeten hechten. Dus tsja, stiekem vindt uw verslaggever ook dat het antwoord Ja kan zijn.