Wij van de sportpers zijn van de jaren ’50. Een eenvoudige en overzichtelijke tijd. Vader wandelde ’s ochtends met een broodtrommeltje naar het werk; moeder schilde de aardappelen met een schort voor. Begin jaren ’60 konden zij de aanschaf van een televisie betalen, een Blaupunkt. Daarmee was de mogelijkheid geboren een kijkje te nemen in de wijde wereld. Die van het amusement en de slapstick, bijvoorbeeld. Zeer populair was de wekelijkse aflevering van Comedy Capers, een serie uit de beginjaren van de filmkomedies. Zwijgend en in een versneld tempo buitelden Ben Turpin, Stan Laurel, Harold Lloyd en Charlie Chaplin door het beeld. U kunt dat wel: uitglijden over bananenschillen, klappen ontvangen van over de schouder gedragen planken, taartensmijterij en waanzinnige achtervolgingen door de Keystone Cops. ‘Comedy Capers, for a rollickin, rollickin good time!’

Daaraan moesten wij van de sportpers denken toen wij gisteravond de buitelingen bekeken op de vloer van de Hullen tussen Flying Red en de Twente Buzzards. Gratis en voor niets sloegen wij ons meermalen op de knieën van de pret over het gebodene. Die van de Buzzards konden er wat van. Een van hun favoriete acts was de slingerworp. Deze bestond eruit dat de bal zo hard mogelijk en min of meer in de richting van een willekeurige op twee meter afstand staande medespeler gesmeten werd, zonder deze een meer dan geringe kans te bieden die bal ook werkelijk in handen te krijgen. Zeer aangenaam om naar te kijken. Net als de low bounce pass en de directe pass naar de tegenstander. Die directe pass naar de tegenstander lukte meermalen: een fraai succesje. De low bounce zat er nog niet echt in: laag was ie wel, maar stuiteren deed ie nauwelijks, met als gevolg dat er weer naar de wegrollende ballen gedoken moest worden.

Tussen al deze goede grappen door werd er door vooral Flying Red hier en daar een punt geworpen. Minder dan wij van de sportpers hadden gehoopt, maar ruim voldoende voor een 74 - 45 overwinning. De Buzzards schoten vooral wat punten bijeen in de tweede helft, meer dan 45 mochten zij niet meenemen.

Aldus hadden wij op de tribune ruim tijd om op luchtige wijze het dagelijks leven eens door te nemen. Coach Remco zat er ontspannen bij. Maxime, Zoë en Jolanda zagen de lol er ook van in en vonden ruim tijd om hun kledingkeuze te bespreken voor het R&B-feest met de dubieuze naam ‘sixty nine’ dat later op de avond in Martiniplaza plaatsvinden zou. Geen jurkje in ieder geval! Iris verdween al ruim voor het eindsignaal. Het carnaval in Ter Apel was haar meer dan prima bevallen. Het licht springt op rood, het licht springt op groen. In Oost-Groningen is altijd wat te doen! Ditmaal ging het naar Mussel.

Kortom: over de amusementswaarde van deze sportavond niets dan lof. Voor goed basketball komen wij de volgende keer graag weer eens een kijkje nemen.