‘Daar komen de schutters. Daar komen zij an.’ De oudere lezer zal zelfs het lied kennen waaruit deze onsterfelijke regels geplukt zijn. De jongere lezer kent ze mogelijk als de Nederlandse vertaling van de Britse tv-serie ‘Dad’s Army’. De fanatieke supporter van Flying Red Heren 1 kent ze nu ook. Met dit verschil: in tegenstelling tot de bovenbedoelde schutters zijn de Heren geen helden op sokken die nauwelijks iets uitvoeren.

Wij van de pers waren verlaat in de topsporthal gearriveerd zaterdagmiddag. Er moesten eerst aantekeningen gemaakt worden bij een heuse topvoetbalwedstrijd op TKBello. Daar regen de vrouwen van the Knickerbockers onverwacht het talententeam van FC Twenthe aan het mes. Misschien even onverwacht als de winst van de Heren basketballers op het bovenaan staande HSVB.

Maar misschien ook niet.

Op vijf minuten voor het eind van het tweede kwart snelde uw verslaggever de tribune op. Hij wierp een blik op het scorebord. En wreef zich de ogen uit. 11 punten vóór op de Harenaren. Waar is dat feestje? Hier is dat feestje! Coach Bertolli keek ernaar en zag dat het met de intensiteit en met de focus stevig snor zat op 8 maart. Na het tweede kwart richtte hij zich tot enkele tribuneklanten met de opmerking dat hij nog nooit zo’n hoog en succesvol schotpercentage had meegemaakt op de basketballvloeren. Zowel die van HSVB als zijn eigen Heren hadden het vizier op haarscherp. Wij van de pers hadden het ook in de smiezen.

Als warme broodjes, mensen. Als een heet mes door de roomboter. Als rijpe appels van bomen. De Heren lieten de punten vallen alsof het allemaal geen moeite kostte. Achteloos, schijnbaar uit de losse pols, regen de Rodenaren de punten aaneen. Bij de rust merkten supporters op dat de tussenstand normaal gesproken ook een eindscore had kunnen zijn. Dezelfde opmerking maakte men ook aan het eind van het derde kwart. Uiteindelijk stond er schitterende 101-90 op de borden. (Van die honderd-en-een is uw verslaggever zeker; van die negentig minder. U weet: opschrijfboekje vergeten.)

Op drie minuten van het einde wisten de lui op de tribune het nog niet helemaal zeker. Het blijft tenslotte basketball. Een voorsprong van zo’n tien, twaalf punten kan zo maar wegsmelten. HSVB blijft een topploeg met vele lange mannen en een rugzak vol ervaring. Zelfs in een minuut kan een wedstrijd nog kantelen. Maar gistermiddag dus mooi niet. Beslist niet. Tot in de laatste seconden hielden de Heren het hoofd erbij en het netje aan de vijandelijke ring in beweging.