Wij van de sportpers zaten zaterdagavond op de tribune in het Sportcentrum Drachten voor de wedstrijd tussen de lui van bv Penta tegen die van Flying Red. Het werd nog een heel vermakelijk avondje daar op de heel fijn zittende en fraai vormgegeven houten bankjes.

Het begon allemaal met zonnig dagje lenteweer, daarna een gelijkspel van Vitesse en aan de eind van de dag ging PSV ook nog voor de bijl. Bill Pijl trouwens ook, zo bleek bij navraag. Die had bij Penta de pijp aan Maarten gegeven.

Over die Maarten (rugnummer 13 van Penta) dit: longen als een blaasbalg en stembanden van puur natuurrubber. Deze man gelijkt een stoomwals: zwaar stampend, niet al te wendbaar, maar in zeer goede staat van onderhoud raust hij over het parket om er en passant een aantal soepele scores in te hoeken. Deze Maarten heeft een getrouwe metgezel naast zich op de vloer. Ook een machine van een betrouwbaar merk. Ene Tim. Gewapend met een ouderwetse stofbril en met net iets meer overtredingen dan de spelregels toestaan, schiet, blokt en smijt hij zich de wedstrijd door. Wij van de sportpers zagen het aan en vonden het wel best.

Wat wij ook heel best vonden, was het werk van de scheidsrechters. Geheel in de geest van de wedstrijd floten zij zich onbekommerd en ontspannen hun weg. Vanzelfsprekend zien zij daarbij wel eens wat lopen of kamperen over het hoofd. Op een beukje meer of minder deden zij niet al te moeilijk. Wij van de sportpers zien trouwens nog veel meer niet. Dit mag bekend zijn: de fijnere kneepjes van de basketballsport blijven voor de mannen zonder opschrijfboekje een mysterie.

Geen kwaad woord dus over de wedstrijdleiding. Zeker niet toen er een van Penta zich wat al te druk maakte over een vijfde teamfout. Zo een fout levert, zoals kenners weten, twee vrije worpen op. Een technische fout ook twee. Twee technische fouten plus een vijfde teamfout samen zes vrije worpen. Zo ziet de pers het niet vaak. De druktemaker mocht gaan uitrusten op de bank en Casper mocht het klusje klaren: hij schoot kalmpjes vijf op zes en smeet zich daarmee ruim in de dubbele cijfers. Een fraai stukje vakwerk van onze lange man uit Nietap.

Er waren nog wel meer stukjes vakwerk te bewonderen in het sportcentrum trouwens. Wij noemen er enkele uit het royale aanbod: een bijna-dunk van Casper, een superblok van Jeroen S, een airball van Maarten, een vette steal van Sander, een niet al te deugdelijk werkend elektronisch tijdmachientje, een goede grap van Bert Helder, vijf p’tjes voor Robert die de lachlust opwekten van Jeroen W en enkele grafisch verantwoorde reclameborden aan de wanden. En de stoelen in de lounge zaten opperbest.

Kortom: een vrolijk stemmend avondje basketball met een verdiende overwinning voor Flying Red Heren 1. Het werd uiteindelijk 62-82. Niets op af te dingen, dachten wij zo.